Weg in Frankrijk.nl

Frankrijk met Pharos Reizen van de ANWB | Vrij Uit Autovakanties | Topictravel vakantiehuizen | Ecamp stacaravans

Het Parc National des Pyrénées ontvouwt zich van oost tot west over meer dan 100 km en vormt een waar uittreksel van de specifieke rijkdommen van de Pyreneeën. Hier bevinden zich alleen al 6.000 gemzen, 6 Beren en 12 paren slechtvalken. Wat de  flora betreft zijn er velden vol Pyreneese sterhyacinten, zeldzame lelies en tere ramondies. Verder leven er ook zeldzame dieren in de natuurreservaten waarvan er twee in de Ariège zijn gelegen, die van Orlu en die van de Mont-Valier. In de Hautes-Pyrénées lijkt het reservaat van Néouvielle wel een paradijs dat opgehangen is tussen bergtoppen en meren.

De 'Parcs Naturels Régionaux' zijn open, levend, op de toekomst gericht en hebben niets van ivoren torens. Het gaat hierbij om landelijke gebieden met een natuurlijk, cultureel en menselijk erfgoed dat opmerkelijk maar kwetsbaar is, en dat door de plaatselijke deelnemers beschermd en verbeterd wordt zodat het zich harmonieus en duurzaam kan ontwikkelen. In de regio Midi-Pyrénées zijn 3 regionale natuurparken gelegen waar men probeert een kwalitatief hoogstaand toerisme te bevorderen dat goed in het dagelijks leven van de inwoners is opgenomen en op participatie en ontdekking is gericht.

 

Het Parc Naturel Régional des Grands Causses, 315.640 hectare

Het Parc Naturel Régional des Grands Causses strekt zich uit over het gehele westelijke gedeelte van het departement Aveyron. Het omvat de streek rond Millau, de Causse du Larzac, de Causse Noir en de Gorges de la Dourbie, het dal en de oevers van de Tarn, de Causse de Séverac, de hoogvlakte van Lévezou en de streek rond Roquefort. In dit schitterende gebied kan men met vele traditionele activiteiten kennismaken: zo kan men een typische schaapskooi uit de streek van de 'causses' bezoeken waar de schapen de melk geven waar Roquefort uit gemaakt wordt, men kan er kanoën, bergen beklimmen en zwemmen in de zuivere wateren van diepe canyons, flaneren op de goed bewegwijzerde wandelpaden, lokale producten proeven (honing, koekjes, enz.) die het label 'Parc Naturel Régional' dragen of de vale gieren en monniksgieren (met een vleugelwijdte van 3 meter! bewonderen die met succes opnieuw in de Gorges de la Jonte zijn uitgezet.  

 

Het Parc Naturel Régional du Haut-Languedoc, 260.000 hectare

Het Parc Naturel Régional du Haut-Languedoc is in de departementen Tarn en Hérault gelegen en vormt als het ware een enorm balkon dat uitkijkt op de hellingen van de Lauragais en de wijnbouwstreek van de Languedoc. Hier liggen prachtige grote wegen in schitterende bossen (180.000 hectare). Het is er heerlijk rustig en er zijn bijzonder veel vogels (247 soorten). Het gebied wordt doorsneden door een waterscheiding, waarbij het water aan de ene kant naar de Atlantische Oceaan en aan de andere kant naar de Middellandse Zee stroomt. De streek is dan ook uitzonderlijk gevarieerd: afwisselend groen en droog, ruw en sensueel, met heidevelden en beukenbossen, weidevelden en vennen. Al deze contrasten kunnen met name gezien worden in het enorme, met weiden omgeven dal van de Monts de Lacaune, op het Plateau de Sidobre met bizar gevormde granietblokken en verder in de Montagne Noire waar talrijke bergstroompjes water toevoeren aan het bassin van St-Ferréol dat op zijn beurt het Canal du Midi van water voorziet.

 

Het Parc Naturel Régional des Causses du Quercy, 176.000 hectare

Het Parc Naturel Régional des Causses du Quercy bedekt een gedeelte van het departement Lot. Dit park vormt een knappe compositie met zowel warme 'causses' (kalksteenplateaus)als frisse dalen, onder andere van de rivieren Lot en Célé. Hier zijn een aantal grote toeristische trekpleisters gelegen (Rocamadour, St-Cirq-Lapopie, Gouffre de Padirac, enz.): 22 plekken die uit ecologisch oogpunt bijzonder interessant zijn en waar de plaatselijke bouwkunst alle mogelijkheden van de droge stenen  benut. Muurtjes en herdershutjes, fonteinen en wasplaatsen, schuurtjes en molens: de bezoekers staan steeds weer voor nieuwe verrassingen. De streek wordt langzamerhand voor toeristen geschikt gemaakt en, sinds het park in 1999 opgezet is, brengt men steeds meer wandelpaden, bergstromen en droog weidegebied in de oude staat terug en worden kleine bouwwerken gerestaureerd. Iedereen kan hieraan meehelpen en in een nuttige en aangename zomervakantie leren hoe men bijvoorbeeld een muurtje bouwt van droge stenen.

Advertenties